اینهمه دوندگی...تموم شد
انگار همین دیروز بود....باهم بزرگ شدیم ...باهم رفتیم مدرسه..باهم خندیدیم...باهم گریه کردیم...
حالا دوشبه که ازخواب میپرم و یهو جای خالیشو میبینم...دلم میگیره...
دونه دونه داریم بزرگ میشیم
دونه دونه داریم از هم دور میشیم
کاش میتونستم دکمه stop زندگی رو فشار بدمو برای همیشه تو همین لحظه زندگی رو متوقف کنم...
دلم خیلی گرفته...
حس میکنم خیلی تنهام
برچسب: زندگی بیمکث جریان داره,
نویسنده: آیلین نیکفر